Blog

Jak się reklamować, czyli kiedy przedsiębiorca może wysłać ofertę?

07.03.2017 15:45

Wszechobecny Internet to kuszące źródło pozyskiwania nowych klientów. Ogromne możliwości, ogromna baza danych, które w końcu zostały dobrowolnie podane, a więc można z nich korzystać... Ale czy zawsze? Niestety nie.

Coraz większy nacisk na ochronę danych osobowych sprawia, że coraz trudniej jest pozyskać nowego klienta. Bo jak zainteresować nieznaną osobę swoim produktem, skoro nie można przedstawić jej swojej oferty? Zagadnienie jest o tyle trudne, że wymaga bliższego poznania co najmniej kilku ustaw. W każdej z nich mowa jest o zakazach związanych z wysyłaniem korespondencji mailowej (informacji handlowej).

 

Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną zakazuje przesyłania niezamówionej informacji handlowej, skierowanej do oznaczonego odbiorcy, będącego osobą fizyczną, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, w szczególności poczty elektronicznej. Informację handlową uważa się za zamówioną, jeżeli odbiorca wyraził zgodę na otrzymywanie takiej informacji, w szczególności udostępnił w tym celu identyfikujący go adres elektroniczny.

Co ciekawe ustawa o świadczeniu usług... w art. 4 przewiduje, że jeżeli ustawa wymaga uzyskania zgody usługobiorcy, to zgoda ta:

1) nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści;

2) może być odwołana w każdym czasie.

 

Z powyższych zapisów, wynika, że zakaz przesyłania niezamówionej informacji handlowej dotyczy wyłącznie osób fizycznych.

Czy w związku z tym można wysyłać maile do przedsiębiorców?

 

Zgodnie z art. 172 Prawa telekomunikacyjnego:

Zakazane jest używanie telekomunikacyjnych urządzeń końcowych i automatycznych systemów wywołujących dla celów marketingu bezpośredniego, chyba że abonent lub użytkownik końcowy uprzednio wyraził na to zgodę.

 

Czym są urządzenia końcowe?

Są to urządzenie telekomunikacyjne przeznaczone do podłączenia bezpośrednio lub pośrednio do zakończeń sieci; innymi słowy, np. telefon.  

W prawie telekomunikacyjnym nie ma rozróżnienia dotyczącego podmiotu otrzymującego ofertę, a więc zakaz dotyczy zarówno osób fizycznych, jak i przedsiębiorców.

Co ważne ustawa definiuję pojęcie informacji handlowej.

Informacja handlowa jest to każda informacja przeznaczona bezpośrednio lub pośrednio do promowania towarów, usług lub wizerunku przedsiębiorcy (...), z wyłączeniem informacji umożliwiającej porozumiewanie się za pomocą środków komunikacji elektronicznej z określoną osobą oraz informacji o towarach i usługach niesłużącej osiągnięciu efektu handlowego pożądanego przez podmiot, który zleca jej rozpowszechnianie, w szczególności bez wynagrodzenia lub innych korzyści od producentów, sprzedawców i świadczących usługi

 

Niestety w/w ustawa nie precyzuje, w jaki sposób należy uzyskać wymaganą, wcześniejszą zgodę. Najczęściej firmy zajmujące się tego typu działalnością marketingową albo wysyłają maila z prośbą o wyrażenie zgody na wysłanie oferty, albo rozpoczynają rozmowę telefoniczną  od zadania pytania o wyrażenie zgody na przedstawienie oferty. Wiele firm już podpisując umowę zawiera w niej (często małym drukiem) klauzulę o wyrażeniu zgody na przesyłanie ofert handlowych.

W doktrynie przeważa pogląd, że zgoda jest oświadczeniem woli, do którego zastosowanie mają przepisy kodeksu cywilnego, a więc może być wyrażona

w każdy sposób, m.in. w formie pisemnej, ustnej, przez wysłanie wiadomości e-mail, czy też zaznaczenie odpowiedniego okienka na stronach WWW. Zgoda może mieć charakter blankietowy, tzn. na otrzymywanie bliżej niesprecyzowanych informacji handlowych od konkretnego podmiotu, bądź na przetwarzanie

w przyszłości danych osobowych w danym celu przez podmiot, który taką zgodę otrzymał. Jeśli planujemy przesyłać informacje handlowe dotyczące naszych kontrahentów, warto w formule wyrażenia zgody zamieścić równocześnie zgodę na takie działania.

Pamiętać przy tym należy, że w przypadku jakiegokolwiek sporu, to przedsiębiorca musi wykazać, że zgodę otrzymał. Jeśli mu się nie uda, naraża się na karę grzywny.

Dodatkowo ustawa wskazuje wprost, że przesyłanie niezamówionej informacji handlowej stanowi czyn nieuczciwej konkurencji. Warto w tym miejscu dodać, że w przypadku, gdy mail z prośbą o wyrażenie zgody na przesłanie oferty jest bardzo szczegółowy, może zostać uznany za ofertę- niezamówioną infromację handlową.

 

Czym jest nieuczciwa konkurencja?

Zgodnie z ustawą o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji:

 Czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta.

Czynami nieuczciwej konkurencji są w szczególności:

1) wprowadzające w błąd oznaczenie przedsiębiorstwa,

2) fałszywe lub oszukańcze oznaczenie pochodzenia geograficznego towarów albo usług,

3) wprowadzające w błąd oznaczenie towarów lub usług,

4) naruszenie tajemnicy przedsiębiorstwa,

5) nakłanianie do rozwiązania lub niewykonania umowy,

6) naśladownictwo produktów,

7) pomawianie lub nieuczciwe zachwalanie,

8) utrudnianie dostępu do rynku,

9) przekupstwo osoby pełniącej funkcję publiczną,

10) nieuczciwa lub zakazana reklama,

11) organizowanie systemu sprzedaży lawinowej

12) prowadzenie lub organizowanie działalności w systemie konsorcyjnym.

 

Czynem nieuczciwej konkurencji w zakresie reklamy jest w szczególności:

1) reklama sprzeczna z przepisami prawa, dobrymi obyczajami lub uchybiająca godności człowieka;

2) reklama wprowadzająca klienta w błąd i mogąca przez to wpłynąć na jego decyzję co do nabycia towaru lub usługi;

3) reklama odwołująca się do uczuć klientów przez wywoływanie lęku, wykorzystywanie przesądów lub łatwowierności dzieci;

4) wypowiedź, która, zachęcając do nabywania towarów lub usług, sprawia wrażenie neutralnej informacji;

5) reklama, która stanowi istotną ingerencję w sferę prywatności, w szczególności przez uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na koszt klienta niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych środków przekazu informacji.

 

Niestety, czym jest nadużywania technicznych środków przekazu informacji, ustawa nie wyjaśnia. W związku z tym w każdej sytuacji może być to pojęcie rozumiane odmiennie.

 

Nieuczciwe praktyki rynkowe?

W ustawie o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym mowa jest o tym, że nieuczciwymi praktykami rynkowymi w każdych okolicznościach są agresywne praktyki rynkowe, m.in.: uciążliwe i niewywołane działaniem albo zaniechaniem konsumenta nakłanianie do nabycia produktów przez telefon, faks, pocztę elektroniczną lub inne środki porozumiewania się na odległość;

 

Warto również wskazać, że czyny nieuczciwej konkurencji są zakazane również przez ustawę o ochornie konkurencji i konsumentów, jako czyny naruszające zbiorowe interesy konsumentów. Naruszenie tych interesów może wiązać się z nałożeniem kar finansowych przez Prezesa Urzędu Ochronu Konkurencji

i Konsumentów.

 

Jak widać, większość w/w ustaw odnosi się do konsumentów, ale z uwagi na przepisy prawa telekomunikacyjnego, również przedsiębiorcy muszą obecnie wyrazić zgodę na otrzymywanie informacji handlowych np. za pośrednictwem maila. Wskazać przy tym należy, że w przypadku czynów nieuczciwej konkurencji lub nieuczciwych praktyk rynkowych, przedsiębiorca, który je stosuje, naraża się m.in. na odpowiedzialność odszkodowawczą. Z kolei naruszenia przepisów prawa telekomunikacyjnego zagrożone jest grzywną. W tej sytuacji każdy przedsiębiorca, który planuje pozyskiwanie klientów poprzez wysyłanie ofert handlowych musi poważnie podejść do zagadnienia wcześniejszego uzyskania zgody na jej przesłanie. Co ważne, zgoda musi być wyraźna, co oznacza, że podanie przez przedsiębiorcę adresu email na stronie internetowej nie może być traktowane jako zgoda dorozumiana.

Czasem korzyści z tej formy reklamy mogą być niewspólmierne do konsekwencji naruszenia aktualnie obowiązujących przepisów. 

 

 

 

Podstawa prawna:

1.  ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji;

2.  ustawa z dnia 23 sierpnia 2007 r. o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym;

3.  ustawa z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów

4.  ustawa z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną

5.  ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne

 

 

copyright by Kancelaria HouseLex © 2016